Bu asırlık bir vicdan meselesi,
Kan, kir, hırs bürümüş şu gözleri,
Hayvan, kadın, çocuk, insanlık...
İşte bunlar acının derin birer ezgisi.
Allah'ın sessiz kullarıydı onlar bunu görmedi gözün,
Hiç acımadın, işkence edip öldürdün.
Sokakta üşüdü, açlıktan öldü!
Hayde hepsini geçtim de;
Sen ona bir tas suyu bile çok gördün!
Kadın o kadın! En değerli emanet,
Nereden geliyor onlara onlara karşı bu içindeki anlamsız nefret?
Dokundun, kirlettin, dövdün, öldürdün!
Peygamberimizin(sav)' in onca oğüdüne, hadisine rağmen ,
Hiç mi ibret almadın?
"Fakirsin sen sus konuşma!" dedin,
Sen herkesin hakkını bir tek zengine yedirdin,
İnsanlık karşısında iyi adamı oynarken,
Onca insan niye açlığa, yoksulluğa kurban gitti?
İşte bu asırlık bir vicdan meselesi,
Her şeyi geçtim de insan kendini insandan üstün gördü be!
Görülmüş mü böylesi,
İstemez kalsın sahte gülüşünüz, yalandan sevgi gösterileri,
Her şeyden önce ;
Sen seni var edinin bir vicdan ve ahlak olduğunu unutma yeter ki...!
©esrigün
E