Hepimiz gökyüzünde birer
bulut olmak istedik.
Ama ne bulut olabildik
nede bulutlardan düşen
bir yağmur damlası.
Onun yerine gökyüzündeki
bir şimşek parçası olduk.
Herkesin korktuğu bakamadığı
görünce kaçtığı bir şimşek parçası olduk biz.
Ne hayallerimiz soruldu nede Hedeflerimiz.
küçük bir kağıt parçası gibi
sokaklarda gezdi umutlarımız.
geçtiğimiz yolların hepsi küstü bize...
Herşeyden öte sevdiklerimiz
tanımadı bizi.kimimiz sokaklarda
bir lokma ekmeğe muhtaç edildi.
Kimimiz ise Sarayında
kuş sütüne bu yüzden
kimse bana vicdandan,
merhametten, insanlıktan ve adaletten bahsetmesin...
-Ecrin öykü dikmen
©oyukukus
O