Yağmur yağdı gök gürledi çatlarcasına,
Yaz aylarında harmanımı sel vurdu.
Gülüm tomurcuk açtı, patlarcasına,
Rüzgar çıktı, dalına yel vurdu.
Gönül dergâhımda güller çiçekler açtı.
Demet demet nice kokuları etrafa saçtı.
Gönül ya bu, gitti bir kötüyü seçti,
O da bırakıp terk-i diyar eyledi, hasret vurdu.
İki söz kelam etsem, lafı ağzıma tıkardı.
Selam versem, benden hemen kaçardı.
Bilmezdi can yakmayı, hep korkardı,
Alıp silahını, gözünü kırpmadan vurdu.
Sensin benim yaşarken ölüm sebebim de,
Sabrım kalmadı artık bu gün son demimde,
Hakaret kötü söz yok benim edebimde,
Mehmed'i kul ettin, kendine sevdan vurdu beni.
Mehmet EMCİ
©seyyah58
M