Beni doğarken acıların kundagina sardılar sarmaladilar
En çok çocuk yuregimde yarinlarimi çalıp yağmaladılar
Yüreğime görülmemiş işkence edip mutlu olacaksın deyip mutsuzlugun kızgin demirleriyle hayallerimi dagladilar
BENİ COCUKLUGUMU YASARKEN MUTLU OLACAĞIMI SANİRKEN MUTSUZLUGUN SİLAHLARİYLA VURDULAR
Beni şiir yazarken vurdular sırtımin iki duvarından
Mısra mısra acılarımı dertli kalemimle sayfalara dökerken gece yarılarında
Kırdılar yüreğimin kanatlarını canım yana yana kanatarak ruhumu bedenimden ayırarak
Dertlerimin üstüne bir dert daha ekleyip buda buna az gelir yetmez deyip.....
BENİ SENLİ HAYALLER KURARKEN SENSİZLİKLE CANEVİMDEN VURDULAR
Benim yüreğimi sevdanin dar agacina asip toz pembe uc günlük aşk urganlariyla bogdular
Beni yalnızlığa mahkum edip sevmekten sevilmekten anlamaz bu diyerek adımı deli koydular
Şu üç günlük dünyada acıları dertleri sanki sen çekersin deyip üstüme dertten kederden çile duvarı ördüler
BENİ SENİ BİR DAHA GORMEYİ DİLERKEN SON NEFESİMDE AZRAİLİN ASASİYLA VURDULAR
©ramo01
🇷