parangalar sıktı bileğimi
parangalar çaldı hayalimi
parangalar paslı yüreğimi
parangalar ah! parangalar
çocuktum ben o zaman
hep bakardım camdan
nasıl yaşar bu insanlar
nasıl geçer ki bir hayat
benim yanım onlardan farksız
benim yanım tel örgüler duvar
sadece gökyüzü vede parlak! yıldızlar
yaşamak sence nedir diye!
döndüm sordum kendi kendime
uyku tutmaz içimde geceler huzursuz
düştüm yabancı yüzlerin arasına
volta atar kâh düşünenler gördüm
çocuktum, ben o zaman anlamazdım
niye! burda günler hiç geçmiyor
neden kuşlar süzülüp uçmaz ki
güneş hep aynı yerinden doģardı
ben ise gözlerim hep birşeyleri
aramaklı! ranzalar suskun olur
ölü bir sessizlik hakimiyet sürer
çocuktum ben o zaman çocuktum
çocukluğum avludan hep zamana
zamanın gerisinde bir yaşam var
filmin içinde! kendimi oynatırdım
birgün başımı kaldırdım gökyüzüne
gökyüzü aydınlık sabahlarda!
uçurtma gördüm ipi up uzun
sanki bir ray gibi öyle farklı
rengi yaşamı'mı simgeliyordu
sonra! düştü ansızın gökten yere
işte o zaman çaldılar çocukluğumu
o zaman vurdular uçurtmayı!
vurmasınlar uçurtmayı
çocuktum ben o zaman
C