Fısılda geceyi kulağıma,
Tenhalar kıskansın.
Işıyacak kızıllığın ardında,
Umudu bekleyen sen varsın.
Halbuki çalınmıştı saadeti gönlümüzün,
Siyaha bürümüştü ruhumuzu.
Biz ise birer direnişçi gibi,
Dikmiştik gözümüzü,
Huzurun sağına;
Çünkü Solunda beklerdi kötülük,
Gündüzün ardında yatan gece gibi,
Birbiri ardına saklardı hep,
Ne kadar ukde varsa boğazımızda.
Ne kadar gülmüşsem o kadar ağladım derdim.
Manidar geliyor mu şimdi,
Hayatın acımasız ezgisi kulağına.
Fısıldadığın gece olacaktı güya.
İnanmak mıydı suçum ?
Yoksa,
Tapınmak mı ?
Tanrı yerine sana.
©onuryani
O