Yorulmuş yüreğimde vuslatın izi kaldı
İhanet düzlüğünde bunaldım,
Umudun kavşağında adaleti beklerken
Kırk kış tükettim, bilmem kaç söz söyledim,
Söylenecek söz kalmadı şimdilerde
Yorgunluğumun şahidi ,göz yaşlarım
Duygularımın ritmi düzensiz atarken
Gündüzümün mahkemesini yapar gece
Bedenimi hiç sorma el açmakta mecale
Çaresiz düşlerim sonbaharda kaldı
Tek tek yapraklarını döküyor
Sensizliğin boşluğuna..! Sevginin dili de bozuldu artık dilimde
En düzgünü bile senle başlıyor küfre
Yazılar sitemi anlatır oldu satırlara
Kalemde kızar oldu artık ..!
Senden başkasını yazmıyorum diye.. Vuslatın izi yürekte işte ...!
Dönmeyeceğini bile bile ..
©akvrk
A