İnsanlar büyütüyor yirmi iki yaşımı Canan,
Babama göre koca bir kızım
Annem ne kadar genç olduğumdan bahsediyor
Bazıları erginliğimi dolamış ağzına
Babaannemin benim yaşımdayken üç çocuğu ve bir sürü ineği varmış
Herkeslere göre bir şeyim işte.
Oysa sadece kendi isini görebilen bir çocuğum.
Koca bir kız, genç, ergin ve ben babaannem değilim,
Muhtaçlıgını atlatmıs oyun için insanlara gerek duymayan bir çocuğum.
Öyle, süslenmemis bir bedende çıplağım.
Canan,
Şu duvarın oyunlardan bahsetmek isterim sana.
Dibinde bir dut ağacı vardır
Meyvesinin üzerine basmadan yürürsen
Dişlerini kaldırımda kırmazsın.
Mustafa bir gün düsmüstü, meyvesine basmasaymıs.
Ve biz Mustafayla anneannemin tandırında gizlice sigara içmiştik.
Duvarın üzerinden yürüyerek.
Bıraksana insanları Canan.
Bu duvar sadece cıplak bir bedeni acıtabilir
Ne yazık insanlar senin kaburganın icinde gizlenen kalbinin dislerini bile kırmıslar.
Ve hic bir gizin acıgı yoktur bu duvarda.
Bizimkiler hala o günün yanan sigarasından birhaberler..
Ben insanları yirmi yaşımda
Bir duvar dibinde
Ağlamadan, sızlanmadan
Kendi kendime oyunlarımla
Korkamadan, dedem gibi.
Ben insanlardan gittim Canan.
C