Sənsizliyə baxdığım şeirlərdir yazınca doymadığım.
Saçlarına toxununca sevdiyim əsərdin bir zamanlarda.
Səndə gözlədiyim ümidlər xəyallarda bitirdim.
Başımı çiyninə qoyub baxdığım ulduzlar idin.
Sevdiyim ayın parlaq işığı tək qəlbimdəydin.
Günəşi sən söndürdün mən hicranına baxarkən.
Eşqlə yandığım o gözlər artıq sənsiz kor qalmağı seçibdir.
Artıq içimdəki fırtınadan xəbərsiz idin sən.
Bir daha dönüşün olmayacaq qeder xatirəsən içimdə gizli.
İçib gəlirəm evə sərxoş yerin məyər görünmür boş?.
Xoşbəxtliyi itirdim yoxluğunda, sənsizliyi necə sevim?.
Gülüşünü xatırladığım vaxtları düşünə bilərdinmi?.
Sənsiz keçirdiyim vaxtı biz sevgisiz qala bilərdikmi?.
Yandırdığım hər siqaret üçün keçmişini qaytara bilərsənmi?.
Mümkün olan hər fikiri sən mümkünsüz etdin.
Yaşanmışı xatırladığım uzaq gəncliyim yaxınlarda deyil sənsiz ulduzlardaydı.
Sevgi limanında mən gözləyərkən sən dənizi seçdin.
Günəşin istisinə qurban etdin varlığımı sən isə ayın kölgəsində sığınmağı seçdin.
Düşünmək səni xatırladığım hər anı aldı əlimdən.
Artıq varlığım yox bu hisslərdə sənsizliyi necə tapacam bu xəyallar səssizliyində.
©elçinyusuf
E