Artık utanıyorum insanlığımdan, yapılan haksızlıklardan, namussuzların namusluları ezmesinden, yüzlerine bakıp pișkin pișkin sırıtmalarından utanıyorum.
Ar damarı yırtılmıșları gördükçe, dilinde yalandan allah olan, müslüman gibi görünen șarlatanları gördükce utanıyorum insanlığımdan.
Yalvarıyorum, bağırıyorum allaha, hiç mi görmüyorsun bu olanları diyorum.
Neredesin diyorum, yerle yeksan artık onları, bebek katillerini, günahsızı mayınla öldürenleri, islam diyip kafa kesenleri, muhammed diyip israfın șașaanın dibine vuranları, kul hakkını helal ilan edenleri, yalanlarına hadistir diye vaaz verenleri, dini yolundan saptıranları, hayvanlara eziyet edenleri, sapık ve sapkınları, yerle bir et.
O kadar azıttık ve o kadar yoldan çıktık ki, yarattığın dünya bile bizi tașımaktan bıktı artık.
Mevsimler dahi bunlar isyan edercesine çıldırmıș gibi artık, bir günü bir gününe uymuyor.
Tașıyamıyor onca günahkarı ya rab, tașıyamıyor.
Ya bizi yok et artık, yada ıslah et,
Küçüğün büyüğe saygısı,büyüğün küçüğe sevgisi kalmadıysa, baba kızına kötü gözle bakar olduysa,
Komșu komșusunu hiç yüzünden vuruyorsa,
Anne baba olmak unutulduysa,
diller nifağı, yalanı, iftirayı, riyayı, gözler eller zinayı helal sandıysa, kardeș kardeși bile kıskanır olduysa artık bir derse ihtiyacımız yokmu ya rab.
Kul gibi kul olmayı sana bir türlü oğrenemedik, sen yerine, hep bașkalarına biyat ettik, kötülüğü, fesatlığı dost, iyiliğili düșman belledik.
Biz insanoğlu nefsimize yenildik ya rab, nefsimize yenildik.
Eğer böyle giderse de bilin ki biz cennetten çoktan elendik...
Yazan: Fırat Șirin
12.07.2018 16.30
F