Yokluğun eritti kül etti beni; hapis kaldım bu dünya da
Yandı yüreğim; sanki yok olup savruldu tozları sahraya
Bu ne büyük elemmiş meğer ya Rasulallah, ne büyük yokluk
Sınavın en acı sahnesiymiş Sen'sizken Sen'inle yaşamak
Gözlerin geliyor aklıma ki; çıldırırcasına fırtınalar var yüreğim de,
Ellerini hissediyorum bir an; şefkatin olmuş başımda meşale
Ağlıyorum ya Rasulallah; Sen'sizlik kaplamış bu diyarları ...
Sessizliğin Sen'sizlik boyutundayım, Sen'i artık bana ancak sözlerin anlatır .
O sözlerin ki, olmasaydı olmazdı bu âlem de ne iyilik ne bir hayır
Sen; Rab'bimizin kaderimize yazdığı en güzel en anlamlı yazgısın
Kalemi Sana, okumayı bana öğretene hamdolsun
Her bir sözünde binlerce mânâ, binlerce hayır vardır...
©gülvekül
D