Yazıp yazıp sildigim onca cümlenin arasina saklanmış ufacik bir virgül gibiydin..
Devamı varmışçasına mutlu eden ,
Fakat cümlenin sonuna konulmuş nokta kadar keskin...
Inanmak zordu..
Hayal etmek ise oldukça güçtü yokluğunu..
Bazen unutuyor gibi oluyorum yüzünü..
Sanki uzun zamandır gozlerine bakmamiscasina yabancilasiyorum sana..
Nerdeyim diyorum..
Kayboluýorum koskoca boşluklarda..
Sonra gülüşünü hatırlıyor gibi oluyorum..
Istemsizce bir gülümseme geliyor yüzüme..
Bazen hayallerde kavusuyorum sana..
Dokunmya kiyamadigim yüzünu seyrederken buluyorum kendimi..
Kokun geliyor bir anda aklıma,bütün bedenim sen doluyor..
Gözlerimi açmaya korkuyorum bütün bunların son vereceğini bilircesine...
Ve herdefasinda sana koşarken düşüyorum..
Heryerim kan revan içinde kalıyor ve sen bunu hiç bir zaman bilmiyorsun ...
Ve ben yine hasretler içinde yanarken sen yine bunun farkında bile olamiyacaksin...
Tek korkum ya bir gün kokunuda unutursam,
Gözlerin gibi....
©sadiye70
S