Gönlü dilsizlerindi sessiz geceler,
Ve aynası kırık olanlarındı en güzel yüzler.
Suskundu masumiyet,
Lakin çaresizdi uzanmayı bekleyen eller,
Yapraksızdı begonyalar,
Açmamaya yüz tutmuş yediverenler.
Farklıydı bu defa yürüdüğüm şehir
Ve adımlarıma yabancıydı parkeler.
©masival
M