Ne adı belliydi ne sanı, iyiyim derdi kendince
Hani güzelde düşünürdü bizimkisi
Bir taburenin üzerinde hiç kıpırdamadan saatlerce
Bazen güzel yazardı mürekkebi sayfaya düşünce
Bazen inlerdi elindeki bağlama mızrap tele değince
görürdüm çiçekle konuşurdu derdine derman sanırdı solmuş çiçeğini sularken sessizce..(H.A.c)
©h.a.c
H