İsminin anılması hiçbir yüreğin atışını hızlandırmayacak
Ellerin hiçbir elin soğukluğuna çare olmayacak
Başka bir çift gözle uzun uzadıya kesişmeyecek gözlerin
Hep şiirleri yabancı bir gezegeni adımlar gibi okuyacaksın
Ve bir gün eşit uzaklıkta olacaksın
Bir arada olmanın kıvancı ile yalnızlığın elemine
Yıldızını yitirmiş gezegenler kadar soğuk bir yürekle
Arzudan yoksun olarak dünyayı süzecek gözlerin
Anlayacaksın tüm söylediklerimi
Bir şiir ile bir küfrün ayrımına varamayınca
Koklayıp goncasında gülü çiçek olanı duyamayınca
Taşıdığın yüreğin altında ezileceksin.
Olsada aşkın saf içgüdünün vesvesesi
Karşı konulmazdır içten gelenin sesi
O senin kendindir sen onun gölgesi
Ne kadar hızlı koşsan kendinden kaçabilecek misin?
Bu dünyada olsaydı aklın ederi
Çoktan dinerdi insanın kederi
Kim idiyse elleriyle ören kaderi
Aklı kanat kılmış yüreği pranga
Sevişenler geç varacak senin bildiğine
Kimine yok tek damla ve yağmurdur ya kimine
Çıkıp gelecekler teker teker inine
Kendine tek hissetmeyeceksin
Yalan söyledik aşkı ağzımıza aldığımızda
Sığ bir suya balıklama daldığımızda
Bir aradayken ayrı kaldığımızda
Hiçkimsesi olduğumuzda herkesin
O vakit ya gülmek gerekir mizahla
Ya ölmek gerekir geride bir zarfla
Zira içinden çıkılamayacak izahla
Acı olacak zihninin ufkunda tek kesin
©opapa
O