hatırlarmısın bilmem
uzun yolları kısa görürdük
aldanırdık rüzgara ve üşürdük
bir birimize sarılmayalı
hayli zaman oldu
gidişinin ardından yollarım bitmedi
kavurdu güneş sogukluk hissedilmedi
mutlulu hikayeleri tükendi
seni bana soranlarım da azaldı
çocuklarda gülmeye başladı
senden bahsetmem
ilgilerini çekmiyor artık
oysa kurduğun cümlelerin
bana olan masum bakışın
unutamadıgım tek gerçek di
yabancı kaldık tanınmıyoruz
hiç umrumuzda olmamıştı
tanınmaya çalışmak niyeti
sen seni yitirmeden önceydi
bu aşkın en güzel masumiyeti.
©atilla0330
A