Gariptir vicdanın kimsesizliği
buz dağı kadar keskin tutar ayazı
canın yanar da sesizliğe boğarsın iniltileri..
yavan kalır içindeki koca memleket..
tası tarağı toplatırda kalmaz gidecek yer..
göçmen kuşu misali bırakmaz yakanı hasret..
kurumuş bir tohumum verimsizim bahçen de
faydasız işlenmiş nakışım ellerinde
Ne dağ olurum ne bağ
kervanım helak olmuş ovan da..
sofram da bayatlamış umutlar
doyuramam şatafatlı gözlerini..
kerbelada kaldı bu garibin neferi
sefertasina hapsettiği agir yaralı ümitleri..
soyle gönlümün vurgun yani
kaça sattın sadakasız yüreği...
oysa ibadettin bana yaradanın lütufunda sevmiştim sevaptın benim kitabım da..
boğazıma kadar ihtiyarken düşlerim
gönlümün penceresiden atladı gençliğim..
Bir gece yarısı öldün sen
ait olduğun yere aslına döndün sen..
Boşa büyütmüşüm yad ellerin adamı
Bu yüreği kurşunsuz vurdun sen..
©eylull0808
E