Hava gerektiği kadar soğuktu.
Bu yüzden derin kederlerimi
sıcağı sıcağına içime attım.
Bir de çekilmiş acıları körledim
hüznümün sıvasına.
Tek noktaya çekilmiş ağrılarım sevişirken
hiçbir şeye olan yatkınlığımla.
senelerin seneleri kovaladığı gecelerde
Üzerine açtığım avuçlarım,
yalandan edilmiş dualarımla
yüzüme sıvanırdı.
Ve basit sevinçlere koşan
sebepsiz bir kuşkuydu
şakaklarımdaki nefret.
Rutubeti dinmez bir duvara
Sırt vermiş geçmişimse,
ardında kalmışlığını
avuçlarımla yüzüme çalardı.
Ve yüzüstü duran sevmelerin
bir yaftaydı.
Kenan ışlak✍️
Yafta: idam mahkumlarının boynuna asılan celp . 2. Söylenti
©çöl
S