Şehrimin adı hasret bu günlerde
İçim harlandıkça sen diye
Şafağın yüzü kızardı
Bağını mevsimsiz bozdu üzüm
Gecenin tutsağıyken gündüzüm
Gül bahsinde dili tutuldu
Bu yüzden şakımaz bülbülüm
Coğrafyamı sardı bir deli boran
İnadına esti hiç durmadan
Estikçe yüzümü yaktı
Yaktıkça olgunlaştı başaklarım
Derlenmeyince geçti hasadın çağı
Gevrek ve kırılgan bir haldeyken buğdaylarım
Ve hasret üfleyince sol yanıma
Dökülüyor gözlerim
Tane tane toprağa
Hazır toprak açmışken kollarını
Şimdi yağmur zamanı
Yağmazsan yüreğime
Yürümezsen hücrelerime
Kavruk bir aşkla
Nasıl sevişirim ki ben toprakla
Şimdi tam sen zamanı
Henüz vaktimiz varken aşka
Ömür törpüsü dayanmadan kışa
Ve zemheriler iliğimizi kesmeden
Yağ be gülüm
Yağ ki köklenelim yeniden
©_baran_
B