yağ yağmur
yanağımdan süzülen gözyasini sakla
ak gözyaşım kuraklasmis yüreğime can ver
fırtınalı akşamın sabahında açan güneş gibi
ellinin tersiyle sil gözyasini gülümseyiver
hiç bir şey olmamış gibi geride birak enkazını
sirkele dizindeki tozu kalk ayağa
topallayarakta olsa bitir yolunu
acıma kendine düşersen vuracaklar tekme
uzatma elini dost bilsende kimseye
kendinden destek al kalk ayağa
ölmeni bekleyen akbabalar sarmış etrafını
kan kussanda kuyruğunu dik tut
Vazgeç uzanamadigin üzümden
koruk de geç git
fidana emek verirsen ağaç olur
emeğinle buğdayı un unu ekmek edersin
insan ne emekten anlar ne vefadan
©gökçekız
G