Yağan yağmurda belki bir haber gelir
Belki sevdiğimin kokusu gelir diye,
Islatıyorum kendimi,
Islatıyorum yüreğimi
Belki senden bir iz kalır diye
Belki seni içine hınca hınç tekrar alır diye.
Tekrarı yok bunun
Aldım seni basıyorum yüreğime
Hınca hınç dolsun diye.
Başka bir sevgiye, başka bir isme yer kalmasın diye
Kokluyorum seni yağmurun bana getirdiği ile
Nasırlamış yüreğinde
Azıcık bir yer aç bana yalvarıyorum sana, yalvarmak değildir bu
Aslında bir ricadır.
Nasırlaşmış yüreğinde bir yer aç bana.
Ölüme çentik attığım her günde
Yağmur bekler oldu yüreğim.
Aslında beklenen yağmur değil,
Sensin.
Yazdığım, çizdiğimde sen varsın.
Ben yağmur yazarsam, sen gel aklıma.
Ben bulut yazarsam, sen gel aklıma.
Denizi dalgalarla düşünürsem,
Sen geldin aklıma.
Sen geldin.
Bahar gelir mor menekşeler, ortancalar, leylaklar
Sen gelirsin aklıma.
Sen öyle anla!
Ben yazayım taş, sen anla.
Ben anlayayım seni, diyeyim, Menekşe Kokulum.
Ama sen her yazımda kendini gör!
Her şiirimde yüreğini gör, umudunu gör!
Kısaca hep sen, hep sen.
Nasıl diyeyim, nasıl anlatmalı bilmiyorum
Başkası yok, olamaz, olmadı da.
Tüm uğraşlar boşa!
Bu yürekte sen varsın.
Bu yürek senin için atıyor
Bunu gör, bunu bil.
Bunu bil Deniz gözlüm
Seni çok ama çok sevdim.
Seni yüreğimden çıkarmam imkansız.
Ne yaparsam yapayım
Adını yazmışım.
Kor olmuş yüreğimde
Adın var yine.
Nafile yorma beni.
©eminbarut
E