Yağmalanmış gönlümün,
Neden tek tesellisi ölümdür?
Aslında hayat film gibi,
Bizler izleyici.
Acılar ise tekrarlanan bölümdür.
Sonu gelmeyen bir girdabın,
Karanlıklarıyla boğuşan bir küçük çocuk muyum?
Yoksa her adımda kendime hüzün dağıtan yolculuk muyum?
Sayfalarından gözyaşı damlayan bu kitabın,
Son cümlesinde filizlenmeyen bir tomurcuk muyum?
Sorularıma çıkmaz yol mesken kurmuş ansızın.
Bilirsin ki Tanrı duydukça geçmiyor sızın.
Ellerimle lütuf ettiğim her duanın yorgunluğu dile gelir,
Ama yarı yolda terkeder umutları bu şanssızın.
©ggurkann
G