Ölümü beklerken her seferinde
Diriliyordum ben kemiklerim sızlarken
kanım çekilse de ağız dolusu lafları
duyarken hep bir teselli arıyor dum. işte kendimce gök kuşağındaki rengarenk bulutların arasın da dolaşıyordum
seninle günüm
Aydınlikti ,günüm güneşim neşe huzur enjekte edilirdi içime
ruhuma seni düşünürken
Ben hem acıları çeker gibiydi mutluluklar gelirdi aklıma hemde irkilirdim aniden yüzüme su serpilir çamurluydu o sular
Kuzu gibi sessizce sinerdim köşeye kurt uğultusunu duysam da vazgeçmemeli Gözlerimdeki yağmurdan sonra ilk
gülümsemeyi bekliyorum hala!
yağmurun beni koruyacağına
inanarak.
Üzerine alacak sanırım, korkum
geçecek. gözlerim kapanmadan
son kez belki de toprak Kokusu burnumda bir sızı !
bu hüzün ile karışık bir duyguydu...
Güneşe dokunma sevinciydi.
Zemheriyi örterdin, dağlar da koşardım.
Belki de seni de görecektim.
Amalar içinden bir ses
çınlar
kulağımda işte bir umut uzaktan
bakarken bana sonra susacaktım zaten sonsuza kadar...
©ebrulimsi5
E