Kara bulutlar birleşiyor gene,
Belli ki geliyor bir fırtına yine,
Başlar yağmaya çiseleyerek,
Yavaş yavaş yağar etraf göl olana dek,
Şemsiye yi alan dışarıya,
Neden çıkarlar anlamam ki hala,
Kiminin içi yanar, söndürebilir mi bilmem,
Yıldırımı ile, daha mı çok yakar bilmem,
Pencere nin ardından, Bir fincan kahve ile,
Kurulurmu hayeller onun sesiyle,
Yollara sel oluyor, kimine bereket oluyor,
Kırılan kalplere umut oluyor,
Bakın geliyor yine bir kara bulut,
Koca güneşi ardına alıp,
Bu da gelip geçiyor,
Arkasında bir tek, nefha sı kalıyor toprağın...
©mkyazar
M