Sen bana yağmur oldun, ben sana toprak.
Damla Damla yağıp düştün gönül bahçeme.
Damlalar karışınca toprağa, gönül sevgisiyle yoğruldum her zerremde senin kokunu aldım.
Mis gibi kokunla gonca gül actım rengarenk çiçeklere bezendim. sen bana bahar oldun, ben sana çiçeklerle süslendim güzel yağmurum.
sen bana nisan yağmuru oldun, ömrüme hayat, günlme rahat verdin. damla damla gönül toprağıma yağınca, ben sana gönül renkleriyle gök kuşağı oldum
güzel yağmurum.
sevgiyle bakan gözler o gözler, ki kalblerin aynasıdır, aynanın kalbin de sen ve ben bütünleştik toprağa çise çise hayat veren güzel yağmurum...
©doğukan01
H