Yağmuru seviyorum..
Islak ve nemli
caddeler,
hilkatimi hatırlatan,
toprak kokusu..
Sokaklar boş,
hava soğuk, biraz
sisli.. Dışarda
Keskin bir koku.
Üşümenin kokusu mu
olur, demeyin.
Anamın karlı
bir günde,
sancılı doğumundan beri
duyarım bunu..
Severimde aslında..
Severim üşümeyi
yağmurda gezmeyi,
belkide ıslanmayı... Bilmiyorum..
Semada kaderimi andıran bir
kasvet..
Ben sadece yürüyorum
ardımda bıraktıklarıma
aldırmadan
suda kaybolan hayallerimi
aramadan,
daha elini bile
tutamadan sadece
yürüyorum.. Seviyorum
göğü kapatan kara
örtüyü...
Gölgem bile yok..
Iste şimdi
yalnızım..
Etrafta tüten bacalar
ve sadece üşüyen
sokak lambaları..
Benim ne gideceğim
bir yer
nede yeniden sevebileceğim
biri...
Halil ibrahim Akkoyun
Y