YAĞMUR

Bir sevdamin adiydi yagmur.İsmi gibi sevda yüklü hüzün yüklüydü.Dokunsam yagmur gibi damla damla akardi gözlerinden yaslar .ve ben o yagmur yürekli yarimin gözlerinden akan yaslari ellerimle silmeyi basini gögsume yaslamayi cok severdim .saclarini oksadikca giderdi ufkundaki kara bulutlar yavas yavas gülumser günes dogardi yüzüne aydinlanirdi.ve benim yagmur yüreklim birgün hayata ve herseye isyan edip karardikca karardi sagnak sagnak bosaldi gozlerinden yaslar sel oldu akti günlerce agladi agladi sonra duruldu hic yagmadi ama gunesde acmadi.ve simdi ben her yagmurda icim titrer sırılsıklam olup sokak sokak gezerim .iliklerime kadar islanmak icin .avuclarimi acar yagmur damlalarini tutmak isterim isterimki acim hafiflesin diye .isterimki yagmur yüreklimin gozlerine sureyim yeniden aglayabilsin diye yüregi buz olmaktan tas olmaktan artik vazgecsin diye .yeniden yuzunde gunes dogsun gülumsesin diye .yagmur yüreklim icime sagnak sagnak yaganim..