Yağmur

Bir yağmurla başladı herşey
Bir ayrılık ancak bu kadar gizleyebilirdi gözyaşlarımı
Gözlerime takılan yabancılık
Boğazıma takılıp boğan sözler
Gitme diye haykıran kelimelerim vardı
Benim tanıdığım adam yoktu karşımda
Biz yoktuk dilinde tek başına yola çıkma telaşındaydı
Anlamalıydım uzaklaşırken daha yolun başında
Beraber ıslandığımız yağmurdu bu kez bizi ayıran
Anlamalıydım ıslanmamak adına duvarlarına sığındığını
Gözlerinde başkasına ait yaşlar
Dilinde kovulmuş bir ismim
Elinde kıştan kalma soğuklar vardı
Kışları sevmediğimi çok iyi bilirdi
Gözlerimin içine baka baka gitti bizden
Ardına bile bakmadan bizden herşeyi bırakarak
Ve bir kez daha yandım bir kez daha öldüm
Son kez ıslandım ayrılık yağmurunda
Gözyaşlarımı son kez gizlemek için
Son kez unuttum kendimi orda
Ve hiçbir zaman yağmurları sevmedim
Onun beni sevmediği gibi bende nefret ettim
Islanmaktansa yanmaktı artık benim için yağmurlar
Ne zaman bir yağmur yağsa gözyaşlarım hasret giderir damlalarla
Bana da o hasretten payını almak düşer
Bir kaç damla biraz özlem bir o kadar da nefret
Şimdi yalnızlık en sadık dostum sensizlikte
Sessizce susuyorum umarım bir gün
Yağan yağmurda yanman dileğiyle
Belki o zaman hatırlarsın kaybettiğin bizi