Öfkemden ağırdır, sevgimden baskın
Suçlu olmadığım halde, ceza cektirenler
Hüzünlerime bulaşsın ozaman anlarlar asıl
bu hastalık
Acıların en kötüsü alıyorum zehri işlerken
beni aşk tılsımınin.
belki de, dahada güçlüyüm
Bir el, bir nefes uzaklıkta
Özür borçluyum kendime belki de
Gitmesi gerekene git demek lazım
Bir ek daha ekliyorum hayatıma
Gidereceğim tüm özlemlerimi
Dolduracağım tüm içimi umutlarla çaresizliğime çare bulunacak şifa olacak
merhem
bir sessizlik var havada, süzülen bulutlarda
toz bulutları aralanir gözler in de saklanırdı ben maviyi ararken sol yanımın düğümü bu mavi
ile ıslanan yağmurun sol yanımda örülmüş
Benden ötürü muzdarip
Gidişlerin terk edilişi belki içimde sığ kalan
İçimden dökülen kelimelere sirayet eden
Vedalara boyun eğer yağmur
Gözlerimden dökülen yaşlara gömülür
toprak ta sulanır elbette hıçkıra hıçkıra
ağlarken yağmur bahar açacak
yüzünü biliyorum
©ebrulimsi5
E