Kulaklarım da çınlayan isyanlar var ya,
En güzel baharlar da öten, bülbülleri mevsimlere küstürür,
Cebimde biriken senelerin ahı ermiyor hayra,
Yolun sonu umutsuzken bir hayal daha kurmak ne fayda?
Her zifiri gece de yarım bıraktığım düşlerime,
Yağmur misal gözyaşları akıttım,
Sende cemre ol ve düş tenime,
Belki toprağa can verir aşkına yazılan her kelime.
Şimdi ise sevdiklerimden uzak, yalnızlıkla muharabedeyim,
Sana ulaşmak için atılan her adım tuzak,
Sükûnetle kaplı kaybolmuş bir harabedeyim,
Eğer bu son sözüm değilse sana,
Sende bir el uzat ve bu aşkı yoktan var edeyim.
Zaman yine umut kapısının kırık camlarını onara dursun,
İçimde ki korkak çocuklar ise yarına çıkmak için hayal kursun,
Belki bu tanrıma ilk dileğim,
Yazarken ise nasırlı prangalı bileğim.
Ne olur bir kere de hayat acılar gibi seni de önüme sunsun.
©ggurkann
G