Pencereden yağmur atıştırıyor
İçimdeki sesleri yatışıtırıyor
Bana ait değil bu tebessüm
Beni başkalarıyla karıştırıyor
Bir koşuda çıktım dışarı
Dışarıda buldum rüzgarı
Kokusu aklımı başımdan aldı
Dalgalıydı tel tel saçları
Yağmura yıkattım yüzümü
Meğer ne çok kararmış
İçinde taşıyan özümü
Altında bir insan varmış
iyi oldu kendimle tanışmam
ama henüz derdimle barışmam
zeytinyaği ile su gibiyiz onunla
üste çıkarım onunla karışmam
Şimdi yüreğim biraz hoş
Yinede avucumun içi boş
Hasta olmayalım durduk yere
Sen sen ol eve koş
Belki sonra güneş açar
Gökyüzünde bir kuş uçar
Varsa yoksa yaşıyoruz
Bu dertlerde gelir geçer
©opapa
O