Aynı sıralarda oturuyorduk seninle
Hafif hafif yağıyordun gönlüme
Islanmaktan zevk almaya başladım
Sen yağdıkça üstüme üstüme
Gönlümün bütün gamzeleri doldu selinle
Bir şimşek bir gök gürültüsü
YaRab nedir bu üzerime yağan sağanak
Sürüklüyor beni kendine kendine
Bu âfetin sonu rahmet bereket
Gözlerinden kalbine duyduğum minnet
Filizleniyor aşkın tohumu
Yerden göğe yüksele yüksele
Yağmurun şiddetinde sen varsın
Kâh azalır kâh çoğalırsın
Bilmezdin hortumla, fırtınayla arkadaşsın
Boğulurdum tutunmasam yüreğine yüreğine
Sevmezdim seni her yağdığında
Gözlerinde gökkuşağı doğmasa
Büyüyorsun her an kollarımda
Yağmur şiddetinde seve seve...
Mehmet SİCİM
M