saf beyazlık alırken ruhumu,
yağmur damlaları düşüyor gözümün altına.
ruhu papatya kokan adam;
ufak adımlarla yaklaşıyor,
kadını, ya kendisine göre ufak papatyayı;
alıyor kolları arasına.
kolları arasında ölüden farksız;
uyuya kalmış küçük bir kız vardı şimdi.
sanki tüm hüzün,
bedemi takip ediyormuş gibi;
birkaç damla düşmeye başlayan yağmurun,
ilk damlası gözümün altına düşmüştü.
işte bu bir yağmur damlası mı
yoksa korkarak içimde sakladığım gözyaşı mı
onu da bir ben bilirdim.
©senaysl.7
S