Güneşle kavrulan çıplak toprakları andım.
Geceleri yine aynı düş, yakardı bedenimi.
İhtiyarlamış yarıklarını okşardı rüzgar,
Ateşi dindirmez bulutlardan söz etmezdi.
Zaman, yerini hararetin şiddetine bıraktı.
Bir kum tanesi oluverdi çöllerde Mecnun.
Yüreğindeki harlı korda uçuşuverdi Leyla.
Aşk, iki manyetik kutbun tamda ortasında.
Ben titrek yüreğimi sana döndüremedim.
Nefs pusulama doğruyu gösteremedim.
Bin yıl kızıl kan ağladım dindiremedim.
Yaktımda soğuttum ama erdiremedim.
Hem çok sevdim aşikare söyleyemedim.
Emre Cevizli
S