kaç kapı kapadım ardınca sensizliğin
bir kaldırımda yaşadım yanlizligi
bu ölüm denizinde yüzme bilen yok
tek başıma çıktım burdan yaşadım yanlizligi
beni sana getiren bir yol yok
bu kabulleniş kaybetmek değil
martılara simit atmiyoruz artık
sanma kuşları kafesten saldık diye özgür değil
gecenin sesi belli ışşigi yok
üşürmüyüm beni saran kolların yok
anne bu yanlizligi asamadim ben
yağmurdan başka gözlerimden düşen yok
©leyalfeyz
L