U

YAKAMOZDAKİ HİS

Gözlerimin aşina olduğu dalgalar,
İnce bir polemik içinde çağlayıp
Sanki bir şeyler anlatıyorlar,
İçimi dağlayan hazanları anlayıp...
Sarmaş dolaş bir deniz olmuşlar,
Kim bilir kaç dertle harmanlanıp...
Şimdi de çığlıklarıma açılıyorlar,
Seziyorlar, uzaklaşıp yakınlaşıp...
Somut çamura ayak basarken,
Bütün negatifliğimi alan toprak,
Ruhum bataklığa batarken
Aynı hissi verse içimde oynamaz yaprak
Güneş batıyor birkaç ruhsuzla,
Günün bittiğini haber verip
Ölüme bir gün daha
Yaklaştığımızı belirtip...
Küçük bir mayhoşluk en içte,
Canhıraş zamanları unutturup
Yakamoz aydınlığında bir gece,
Yok olur hayaller, kaybolup.
u.printer