Her aşkın peşine aldanıp düşme:
Bükerler boynunu, ağlarsın gönül.
Her hüzün sözüne hırslanıp küsme:
Yakarlar ömrünü, ağlarsın gönül.
Yalnız sen değilsin keder kabrinde…
Yalnız sen değilsin hüzün elinde;
Dolanır durursun aşkın peşinde,
Yakarlar ömrünü, ağlarsın gönül.
Yaralı kalırsın düştüğün yerde…
Kurtuldun sanırsın düşersin derde,
Geçmişin gözünde bakarsın perde...
Asarlar ömrünü, ağlarsın gönül.
Hakan KOCABAY
( Aşk ve Hüzün )
©hakan_1985
H