Her geçen gün kemoterapi alanların sayısı artıyor. Geride kalanların sayısı azalıyor.
Kalp krizleriyle dolu her taraf.
Cayır cayır insan yanıyor.
Bebek kolay büyümüyor.
Dağlarda eşkıya, kınalı kuzular çatışıyor.
Dert sarmış her yanı. Trenler devriliyor. Vapurlar geç geliyor, uçaklar aktarmalı. Taksiler almıyor. Otobüsler dolu. Dolmuşlar geçmiyor.
Cenaze araçları üç şeritli yollarda ağır ağır geliyor. Mezarlar dolmuş taşıyor.
Güneş doğuyor doğmasına ama ay ışığında gözümüz. Sevgilim, ezan sesi sevdiğin şarkıların sesini kıstırıyor.
Dağ başını duman almış, gümüş dere akıyor. Vallahi yalan değil, gafil avlıyor hepimizi hayat, eski bir taş evde çığlıklar hürriyet diye bekliyor.
İzinden gittiklerin orta yolcu savruluyor. Racon bilmezler uyuyor.
Hilal olmuş ay, yıldızlara yaklaşıyor. Gömerken sevdiğini adam, ayakkabıları çamura bulanıyor.
Papatyalar artık sevmiyor.
Görsen de görmesen de, gitsen de gitmesen de tüm patikalar yollara, tüm canlılar O’na bağlanıyor. Şanslı ölenler,
musallada yıkanıyor...
©uğurünver
U