Yaktın beni ne Ankara
Söyler misin bu kalbim
Bu acıya nasıl katlanacak
Dil unutsada kalp unutur mu
Tek istediğim
Onu son defa da olsa
Sadece bir kere şansım olsa
Onu görmeyi o kadar çok istiyorum ki
Yaktın beni be Ankara
Artık yazacak birşey gelmiyor içimden
Hayatıma bir başkası girse bile
Kalbim hala onun için çarpıyor
Yaktın beni be Ankara
İçim parçalanıyor
Yüreğim yanıyor
Ne demiş ünlü söz düşünürü
İlk aşklar öyle kolay unutulmaz
Kim demişse ağzına saglik doğru söylemiş
Harbiden de öyle ilk aşk {lar} unutulmuyor
Ki ben de unutamadım ya o şerefsizi
Aşka değer kıymet bilmeyen bir zalimi unutamadım
Yaktın beni be Ankara
kalbim kan ağlıyor
Yüreğim parçalanıyor
Saniye saniye ölüyorum ve Ankara
Söyler misin be Ankara
Şimdi ben ne yapayım onsuz
O olmadan nasıl katlanayjm bu ızdıraba
Söyle söyle ne Ankara
O olmadan kahpe dünya çekilir mi onsuz
Ankara eğer suçun ne diye soracak olursan
Ben sana soyliyim
Ben sadece onu çok sevmekten başka bir şey yapmadım
Eğer bununda ağır cezası varsa ben bu cezaya razıyım
Ankara sevmenin suçu mu olur
Eğer varsa kaderimde böyle yalnızlık
Çekiyorum işte kime ne
Kimileri için sevgi gelip geçici
Kimilerine göre de sevgi yüreğe oturmuş
Bir dert acısından başka bir şey değil bu
O yüzden Ankara bu dert benim içimde
Hızlı bir yara olarak kalacak
Kalbimin en dip kuytusun da bir yerlerde olacak
Sevmek benim için uzak bir kelime
Kalbim bu acıyı nasıl kaldırıyor
Ben bunu anlamış değilim Ankara
©duygucanan
D