Bazı zamanlar vardır.
Kimine bir dakika, kimine bir saat kimine bir ay kimine bir yıl gelir.
Öyle acımasızca geçer ki bazen zaman,
Ne anı ne de yaşadığın hayatı anlarsın .
Insanlar dolaşır etrafında,
Bir sabah güneş doğarken bir tepeden,
Bir akşam vakti karşılar seni ay.
Ve karanlık çevrelerken etrafını gökyüzünden bir göz kırpışı hissedersin .
Ne geçen zaman ne de hayat kalır o an.
Bir ben bir de yıldızlara baktığım zamana sığdırdıgım sen kalır gecede.
Bir ıssız gecede daha yine seni ararken,
Yıldızların ışıltısına sığınıverdim.
Gezerken sokak sokak bir gece vakti,
Ansızın düşüverdin aklima.
Sen bana bir derdin yanında verilmis en büyük derman iken,
Şimdi yaralarımı kapatacak bir sen arıyorum sokaklarda...
Ne köşe başında ne de sahilde bir parkta yoksun.
Şuan ne yanıbaşımda ne de yakınımdasın.
Tüm sokaklarda seni ararken her adımda bir iz bıraktım el ele dolaştığımız her köşe başına gelirsin diye.
Seni arayıp sorduğum her kişi bilinmeyen denizlere yol aldığını söylerken,
Akan gözyaşımın, yalan hayallere eşlik ettiğini
Bir filmin en hüzünlü sahnesi gibi izledim.
Bizim filmimizde kimse gerçekten vurularak ölmedi belki ama.
Ben yaralan yüreğimin acısına mesken olup,
En derinden yalan bir kurşunla vuruldum.
©siirsev3
S