Beni hep "güçlü" bildin,
Düşmelerimi hiç görmedin.
Beni kendine hep yakın buldun
Sonu gözle görünmeyen uzaklardan geldiğimi görmedin.
Sana "korkma" dediğimde;
Tir, tir titrediğimi,
Sana umut verirken;
Elimde bir bıçak ile umudumu kestiğimi görmedin.
"Ağlama" dediğimde;
İçimde tufanlar vardı.
Gözyaşını sildiğimde,
Gözümde akan kanları hiç görmedin.
''Güzelsin'' dediğimde aslında gözlerim kördü.
"Yüreğim" dediğimde ise,
Kalbim çoktan ölmüştü.
"Senin için dağları deviririm" dediğimde;
Dağılmıştım ben o zaman.
"Aşkından deryaları aştım" dediğimde;
Çoktan boğulmuştum.
Yani gülüm;
Çöl ortasında gül bitmediğini en az benim kadar bilirsin.
Sana söylediğim her şeyin adı yalandı,
Su gibi temiz bir yalan.
Acı hakikatten şirin,
Anadan doğma aziz bir yalan...
©mustafaks
M