Aç kalınca kapımı çalarlar
sırtımdan geçinip doyarlar
dost bildiğim herkes gitti de
şimdi tek başıma bırakırlar
güvendiğim dağlara kâr yağdı
yüreğimi bir yara açtı
anladım dostum hiç yoktu
hepsi birer yalandı
dara düştüm yanımda yoklar
yerini alırdı yaşlar
kalmaz hiçbiri yanımda
herkes yolunu arar
şimdi dönüp bakmaz yüzüme
acımaz halime
dostum var sanmıştım
yanılmış ım nafile
of of bu gece suskun
içim hep durgun
oysa gözlerim yaşlı
akan hayat solgun
umut verdim sonum hep hüsran
sevincim oldu talan
dostların hepsi nerede kaldı
yalnız bırakıldım anlaşılan
ne yüzüm güler ne bahtım da
zamanla alışırım da
dostlar varıp gitsin
havale ederim Allah'a
bana tuzak kurdular bu şehirde
böldüler iyi niyetleri mi tek seferde
umudu yitirdim yana dost tan
gayri yalnız bırakıldım bir köşede
©cihan.
C