Bir gülüşte yandı içim, bir sözünde kül oldum,
Sen sandım her nefesi, kendimden bile soldum.
Gerçek sandım hayalini, gözlerinle kandım da,
Meğer sevdan bir rüyaymış, uyanınca yok oldum.
Kalbime serin düşlerin, mevsimiydi baharın,
Gözlerimde sönmüş yıldız, dudaklarda yalanın.
Bir dokunuş yeterdi ya, gerçeği hissetmeye,
Sen ise yalanla ördün, duvarını aranın.
Adını dualarıma, umut diye yazmıştım,
Her gece bir hayal olup, sabahında kaymıştın.
Yalnızlığa teslim ettin, sevdayı da beni de,
Sen bana “aşk” diyorken, çoktan
vazgeçmişsin.
Bir daha kimseye güven, kolay olur sanma ha!
Bir kere yanan gönül, korkar her sıcaktan da.
Yalanla büyüyen sevda, hakikate dönemez,
Kalbim artık suskun şimdi, ne aşkta ne duada.
©krlaylin16
A