Dost dersin, kardesim, yoldaşim dersin adına, o kadar çok inanirsin ki... yalan olup olmadığını bile goremeycek kadar Âmâ, sözlerindeki hissizlikleri duyamiyacak kadar da sağır dinlersin tum sozlerini...
inanmamaya inandirirsin kendini bir çok kez...
gerçek bir şeylerin hala olduğuna inandırmak için inanirsin birazda ...
yüreğinden ona ayirdigin en yüksek tahta öyle bir oturtursun kii ... gun gelir bir koca kaya gibi kurulur nefesinin üstüne, nefes alamaz olursun ,
kelimesiz çığlıklar dökülür gözlerinden,
duyuramaz olursun,
seni anlayamamalarina anlam veremezken,
gün gelir kendini dahi tanıyamaz olursun iste...
insanlara, insanlığa , dünyaya hayata en çok da aykırı hissedersin kendini, kendi yüreğine ...
neyse be yoldaaaş herkes vefasız kimliğine bürünmüş,
kardeş maskesi takmiş gülümsüyor yuzume...
altı üstü kalp - diye diye vicdansizca, vefasizca yakıp yikiyolar iste ...
ve buna rağmen onların KARDES yalaninin arkasına sığınmış en gerçek bildiklerine inaniyorsun yine ...KARDESLIK DENEN HAYALLERDEN KALMA YALANLARA ... :(
24:02:18
Serap SADAK
#felsefik#
F