Dertlerin kaynağı hep yokluk sanardım
Anladım ki derdi var eden, var imiş
Tüm dertlere devayı çokluk sanardım
Anladım ki deva, çoktan yalın imiş
Herkes beni yalnız sanıyor, oysa ki ben yalın'ım
Mütebessime karşı ellerim kılıcım ve kınım
Uçkur ve boğaz davasına sukûtum savaşım
Ben yüzü güzelin sözüne inanmaktan yalın'ım
Ne boşlukta süzülüyorum ne de yer çekiyor artık bedenimi
Siyahtan daha renksiz ve ufuksuz, lâ mekan ve zaman bir yoklukta
Özne ve nesne girse de binbir şekile, yokta yüklemin ritimi
Ellerim iplikleri umutla örülmüş ağır bir urgan tutmakta
İnsanı silsen dünyadan kalır mı dert tasa
Muradlık muhtaçlık, var olmasa yok boğulur mu yasa
Zahidlik yalınlık, başında kefeni elinde zikirden asa
Vardan yalın yoktan yalın, 15 boğum eli tek yasa
©zahidsiir
Z