Kahrolası yalnızlık..
Bırakmıyor yakamı.
Her gözyaşının bir tebessümü vardır derdi ninem.
Gelmiyor tebessüm, yalnız siliyorum gözyaşımı.
Aile sofralarında kahkahalar atmak vardı.
Bayram sabahları şeker toplamak.
Alnımıza değerdi nurlu eller.
Kolaydı sıcak gönüllere ulaşmak.
Kahrolası yalnızlığım
Bırakmıyor yakamı..
Su akar yolunu bulur derdi annem.
Kendim iyileştiriyorum ağrıyan başımı.
Varsa birlikte yerdik
Yoksa tokuz derdik.
Biz kocaman bir aileydik.
Kaybolduk ölüme yenildik.
Kahrolası yalnızlık
Bırakmıyor yakamı.
Bu akşamda yalnız içtim çayımı.
En çok bu acıtıyor canımı.
Sevmek karşılığı olmayan bir eylemdi.
Yokluğu sızlatıyor insanın etini kemiğini.
Duymadan sevdiğinin sesini.
Uzaktan sessizce sevilirdi.
Kahrolası yalnızlığım
Yerin dibine geçmiyor ki.
Biricik yalnızlığım
Çok seviyor beni.
©börücyln
B