Esen rüzgarın keskin ayazlarıyla,
Yağan kadife kar tanelerinin ellerimi üşüttüğü günleri,
Umudumun olduğu, tebessümü eksiltmediğim yalnız dünleri.
Özlesem bile ulaşamazken ne fayda?
Değilken artık güvenim mutluluğa giden rayda.
Boşa kürek atıyorum fakat mavi sular ilham perilerim,
Yalnızlığa gönderdiğim sükûnetler en nadide hediyelerim.
Onlar kabullenmese de,
Değersiz dense de.
Ben yine kalbimi iyi niyete bezemeyi yeğlerim.
Ne kadar canım yansa da, merhemini de sürer şiirler,
Fakat merhem sandığım bu cümleler aslında mutlu da değiller.
Zaten hiçbir şey mutlu sonla bitmez.
İşte bunu da sevdiklerim hiç bilmez,
Kalan günlerim de hasretlerim zaten intihara meyiller.
©ggurkann
G