Acı, keder, hasret,
Seni beklerken anlaşabildiğim tek dostlarım,
Bir de sensiz geçen zamanın verdiği kasvet,
Bazen seni göremesem de sol yanımı yoklarım.
Yoktun, belki de kördü bu gözler,
Gidişinle bilsen nasıl ah çekti sözler.
Sanki dalımdan koparılmış gibisin,
Bilirsin yıkılan her ağaç toprağını özler.
Geçmek bilmeyen bu zamana ithafen,
Gözümün önünden geçti o yalnız kaldığım kefen,
Artık yaşamın bir değeri kalmamışken,
Umutlar vazgeçmekten önde geliyor halen.
©ggurkann
G