Bir bardak çay, eşlik etti düşlerime,
Yine bu gece, gözlerimle şahit oldum düşüşlerime,
Bir rüzgar o an değdi tenime,
Hislerimde kanayan bir geçmiş, bende kalamayan bir mutluluk gözledim.
Veba, gibiydi sevdalarım, bulaştı ruhumdan kaderime,
Hiç yaşanmasaydı dersinya hani, o türden işte,
Kırılan dallarımın yaprakları, döküldü hasretime,
Kırılan kalbim düzelmedi bir daha, silinmedi bu kötü iz kaderimden.
Yarını kaybettim, kendimi inandırdığım yalanlarla,
Kayboldum bu hengâme de kendi ellerimle.
Metin özcan
M