Bir damla su kadardı yalnızlık
Belkide öyle sanıyorduk
Okyanus ta boğulmayanı
Sığ denizler korkutur
Her damlasında yüreğime batan gözyaşların
Bu defa kaldırımları arşınlıyor
Söyle ey yar
Bi banamıydı bulutlarının öfkesi
Güneşinin garezi hep kışlarımamıydı
Kalbinin geçtiği satırlarda unuttum kendimi
Bazen yol kenarı birikmiş sularda buldum
Unutturduğun benliğimi. ..
Yoldan geçenler acıyor şu pervasız halime
Ama sende yaprak kımıldamıyor perişan gözlerime
Senelerce yüreğimin toprağına gömüp yerşermeni bekledim bu şehirde
Bir parça gülüşün için ömrümdeki neşeleri sattım birer birer
Sonuç. ....
Kendini gözyaşlarında boğup
Kuruyan dallarına can vermeye çalışan bi zır deli
Bir gözyaşı kadar ıslaktı yağmurun
Yada ben öyle sanıyordum geçen zamanda
Sularında yüzmeyeni maviliklerin korkuturmuş
Gözlerinin hasretinde can verdiğimde öğrendim ....
F